Rundfunk- und Fernsehsysteme

Kandidaat in de technische wetenschappen, universitair hoofddocent, professor Tohir G'ofurovich Rakhimov studeerde in 1969 af aan het Elektrotechnisch Instituut voor Communicatie in Tasjkent en werd op officiële aanbeveling toegelaten tot het postdoctorale programma aan het Elektrotechnisch Instituut voor Communicatie in Moskou. In 1973, na zijn succesvolle afronding van zijn postdoctorale onderzoek, keerde hij terug naar het Elektrotechnisch Instituut voor Communicatie in Tasjkent en begon zijn academische carrière als assistent bij de afdeling Televisie- en Radio-uitzendingen.

In de loop der jaren heeft Tohir G'ofurovich zich ontpopt als een hooggekwalificeerde specialist, proactieve leider en actieve publieke figuur. Hij heeft zijn diepgaande kennis en uitgebreide ervaring ingezet in diverse hoge functies, waaronder minister van Communicatie van de Republiek Oezbekistan, minister van Buitenlandse Economische Betrekkingen van de Republiek Oezbekistan, algemeen directeur van de naamloze vennootschap "Mahalliy Telekom", directeur van het Centrum voor Radiocommunicatie, Radio- en Televisie-uitzendingen en vicevoorzitter van de Internationale Academie voor Communicatie.

Van 2008 tot aan zijn dood was hij hoogleraar aan de afdeling Televisie- en Radio-uitzendsystemen van de Universiteit voor Informatietechnologie van Tasjkent, vernoemd naar Muhammad al-Khwarizmi.

Onder leiding van professor Rakhimov werd de materiële en technische basis van de afdeling aanzienlijk gemoderniseerd. Gedurende zijn loopbaan als docent publiceerde hij tientallen wetenschappelijke en methodologische artikelen en begeleidde hij meer dan 50 bachelor- en masterscripties.

Hij was medeauteur van de leerboeken "Radiotechniek" en "Digitale televisie", die in het Oezbeeks en Russisch werden gepubliceerd en veelvuldig in het hoger onderwijs werden gebruikt.

Professor Rakhimov was een zorgzame, maar veeleisende mentor voor zijn studenten. Onder zijn pupillen bevonden zich ontvangers van prestigieuze beurzen, waaronder twee ontvangers van de Muhammad al-Khwarizmi-beurs, één ontvanger van de Beruni-staatsbeurs en één ontvanger van de presidentiële staatsbeurs van de Republiek Oezbekistan.

Voor zijn toegewijde inzet op het gebied van communicatie en informatisering ontving professor Rakhimov talrijke staatsonderscheidingen en eretitels, waaronder "Ere-communicatiemedewerker van de Republiek Oezbekistan", "Vooraanstaand ere-radio-ingenieur", het Onafhankelijkheidsinsigne van de Republiek Oezbekistan en de Gouden Medaille van de Internationale Academie voor Communicatie, naast andere onderscheidingen.

Zuparov Masud Zuparovich (1939-2012).

Masud Zuparovich Zuparov was een vooraanstaand onderwijzer en wetenschapper die zijn leven wijdde aan de ontwikkeling van de communicatiesector in Oezbekistan en de opleiding van communicatietechnici. In 1962 studeerde hij af aan het Elektrotechnisch Instituut voor Communicatie in Tasjkent met een graad in radiocommunicatie en radio-uitzendingstechniek en wijdde zijn gehele professionele carrière aan dit instituut.

Hij begon zijn carrière als hoofd van een laboratorium, waarna hij als afdelingsassistent werkte en een postdoctorale studie volgde aan het Elektrotechnisch Instituut voor Communicatie in Moskou. In 1971 verdedigde hij met succes zijn proefschrift voor de graad van kandidaat in de technische wetenschappen en keerde terug naar zijn thuisinstituut. In de loop der jaren bekleedde hij diverse verantwoordelijke functies, waaronder afdelingshoofd, decaan van de faculteit, vice-rector voor spirituele en educatieve zaken en hoofd van de afdeling interne controle en toezicht. Hij was tevens enkele jaren directeur van het Centraal-Aziatische opleidingscentrum voor telecommunicatie, waar hij een belangrijke bijdrage leverde aan de regionale onderwijsontwikkeling.

1. Zuparov wijdde 50 jaar van zijn leven aan de universiteit en leidde tientallen bachelor- en masterstudenten op, van wie velen toonaangevende specialisten werden op het gebied van communicatie en telecommunicatie.

Gedurende zijn carrière nam hij actief deel aan internationale projecten zoals TEMPUS, TACIS en LIBANTA. In 2004 werd hij, vanwege zijn bijdrage aan de versterking van de samenwerking tussen de GOS-landen op het gebied van telecommunicatie, toegelaten als lid van de Internationale Academie voor Communicatie. Zijn samen met academicus G.I. Katunin van de Siberische Academie voor Communicatie en hoogleraar aan de Universiteit voor Communicatie en Informatica van Novosibirsk geschreven leerboek "Elektroakoestiek" ontving in 2006 een derdegraadsdiploma in een nationale wedstrijd.

1. Zuparov schreef meer dan 100 wetenschappelijke en methodologische werken en ruim 10 leerboeken en handleidingen voor het onderwijs. Zijn werk wordt niet alleen veelvuldig gebruikt aan de Technische Universiteit van Tasjkent, maar ook aan de regionale vestigingen ervan. Hij was tevens de auteur van het eerste verklarende woordenboek op het gebied van radio-uitzendingen en elektroakoestiek, evenals de eerste Oezbeekse leerboeken in het Latijnse schrift op deze gebieden.

Tegenwoordig bekleden veel van zijn studenten leidinggevende functies in de techniek en het management van telecommunicatie, informatisering en communicatietechnologie in de hele republiek. Voor zijn toegewijde dienstverlening ontving hij prestigieuze staatsonderscheidingen, waaronder de titels "Bekwaam Communicatiespecialist" en "Ere-radio-ingenieur".

Masud Zuparovich Zuparov blijft een groot docent en wetenschapper wiens naam onuitwisbaar in de geschiedenis van de universiteit en in de ontwikkeling van de communicatiesector in Oezbekistan is gegrift.

Bijdragen van Xoliq Sodiqovich Soatov.Het werk dat onder leiding van Xoliq Sodiqovich Soatov binnen de afdeling is verricht, verdient bijzondere erkenning. Als afdelingshoofd van 2015 tot 2018 leidde hij belangrijke hervormingen die de wetenschappelijke, methodologische en materiaalkundige capaciteit van de afdeling naar een hoger niveau tilden. Hij onderscheidde zich zowel als toegewijd wetenschapper als als een initiatiefrijke leider.

Tijdens zijn ambtsperiode namen de wetenschappelijke onderzoeksactiviteiten en de promotieverdedigingen toe. Met name twee proefschriften – van A. Shakhobiddinov en A. Puziy – en een DSc-proefschrift – van B. Rakhimov – werden met succes verdedigd. Deze periode markeerde een gestage groei van het wetenschappelijke potentieel van de afdeling en vormde een belangrijke mijlpaal in haar geschiedenis.

Onder leiding van XS Soatov werden aanzienlijke inspanningen geleverd om de educatieve en methodologische basis te versterken. Zo werd er een tweetalige (Oezbeekse en Russische) handleiding voor het onderwijs in digitale televisie gepubliceerd. Deze publicatie werd een belangrijke methodologische bron, niet alleen voor bachelor- en masterstudenten, maar ook voor specialisten die net in het vakgebied begonnen.

Daarnaast werden educatieve en methodologische pakketten voor professionele ontwikkelingscursussen ontwikkeld en officieel goedgekeurd. Deze materialen maakten het mogelijk om op nationaal niveau kortlopende trainingen voor praktiserende specialisten te organiseren.

Tijdens zijn leiderschap nam de belangstelling voor wetenschappelijk onderzoek aanzienlijk toe, en zowel faculteitsleden als jonge onderzoekers raakten actiever betrokken bij wetenschappelijke projecten. De internationale samenwerking werd versterkt en innovatieve benaderingen, wetenschappelijke initiatieven en technologische vooruitgang werden actief in de activiteiten van de afdeling geïntroduceerd.

De stabiele wetenschappelijke en academische omgeving die later als basis diende voor de verdere ontwikkeling van de afdeling en de groeiende internationale betrokkenheid, werd gevormd tijdens het leiderschap van Xoliq Sodiqovich Soatov.

Vitaliy Sergeevich Kan is sinds 1979 een toegewijd docent aan de universiteit. Bij de vakgroep Televisie- en Radio-uitzendsystemen verzorgt hij colleges en practica op hoog professioneel niveau voor alle vakken die de vakgroep aanbiedt.

Hij is de auteur van tientallen leerboeken en handleidingen voor onderwijsmethodologie. Meer dan 40-45 jaar van zijn professionele carrière heeft hij nauw samengewerkt met de laboratoria voor antenne-voedingsapparatuur en elektromagnetische velden en golven. Hij wordt algemeen erkend als een deskundige en ervaren specialist die in staat is om met complexe radiotechnische systemen te werken, en tevens als een bekwame en toegewijde docent.

Dankzij zijn toegewijde inzet worden alle laboratoria binnen de afdeling voortdurend in een staat van paraatheid voor wetenschappelijk onderzoek gehouden. Momenteel wordt er modern onderzoek verricht binnen de afdeling, waaronder de ontwikkeling van antennes van de volgende generatie, ontworpen voor ultrahoge frequenties.

Vitaliy Sergeevich is tevens de oprichter van de studentenvereniging "Radist" binnen de faculteit Radio- en Mobiele Communicatie. Onder zijn directe leiding hebben honderden getalenteerde studenten creatieve en innovatieve projecten ontwikkeld en zijn ze regelmatige deelnemers en prijswinnaars geworden van internationale wetenschappelijke en praktische tentoonstellingen op universitair en nationaal niveau.

Sinds de beginjaren van de onafhankelijkheid van Oezbekistan heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd aan de versterking van het academisch personeel van de faculteit met nationaal opgeleide specialisten.

Voor zijn jarenlange toegewijde dienst is Vitaliy Sergeevich Kan door de regering van Oezbekistan onderscheiden met de "Shuhrat"-medaille en door het ministerie van Digitale Technologieën met de titel "Meester in zijn vak".

Dankzij de aanhoudende onderzoeksinspanningen van Vitaliy Sergeevich Kan en Alisher Shopatxiddinovich Shakhobiddinov is er aanzienlijk praktisch en wetenschappelijk werk verricht op het gebied van de constructie van antenne-voedingssystemen, het ontwerp van gefaseerde antenne-arrays, de correctie van stralingspatronen van bestaande televisieantennes, het onderzoek naar radiogolfvoortplanting in grote stedelijke gebieden, de berekening van dekkingsgebieden voor radio- en televisie-uitzendingen en de voorbereiding van milieucertificering voor radiofaciliteiten.

Daarnaast zijn er virtuele en praktische laboratoriummodellen ontwikkeld en in het onderwijsproces geïntroduceerd voor de training van studenten.

Igor Aleksandrovich Gavrilov is een hooggekwalificeerde specialist op het gebied van televisie en heeft meegewerkt aan de ontwikkeling van videopositioneringsmethoden in de nationale ruimtevaartsector. Hij heeft vier succesvolle onderzoeksprojecten geleid op het gebied van beeldverwerking voor televisie.

Als opvolger van zijn mentor, academicus Yu.S. Sagdullaev, zette hij de gevestigde wetenschappelijke tradities voort en richtte hij het Onderzoekslaboratorium voor Digitale Televisie- en Radio-uitzendingen op. Tussen 2009 en 2018 werden in dit laboratorium uitgebreide onderzoeksactiviteiten uitgevoerd in het kader van nationale onderzoeksprogramma's.

Veel getalenteerde studenten waren betrokken bij de activiteiten van het laboratorium. Onder hen bevonden zich ontvangers van prestigieuze beurzen, waaronder: Khabibullo Nosirov, winnaar van de Presidentiële Beurs (momenteel decaan van de Faculteit Radio- en Mobiele Communicatie aan de TUIT, DSc, universitair hoofddocent); MTB-beurzen voor "Radio Engineering Communication" zoals dr. Anastasiya Puziy (nu universitair hoofddocent bij de TRET-afdeling) en senior docent Xojiakbar Foziljonov (E&S-afdeling); Davletova Xolisaxon en dr. Diyorabegim Bobobekova, winnaars van de Beruni- en "East-Telecom"-beurzen (momenteel faculteitsleden van de TI-afdeling); Radmir Ibragimov, Shakhzoda Azimova en Anastasiya Vasilieva, winnaars van de "Huawei"-beurzen; Mariya Mansurova en Marina Kim, winnaars van de "East-Telecom"-beurzen. MTB-beursstudenten Mariya Suvorova, Darya Savitskaya, Veronika Shevaldova, Svetlana Otto en Evgeniy Astashev, evenals ontvangers van de "UzAAA"-beurs Yuliya Kabanova, Kamila Nazarova, Aleksandr Chernyshov, Anton Lisunov en vele andere jonge specialisten. Velen van hen zijn inmiddels toonaangevende professionals in hun vakgebied.

Momenteel worden in dit laboratorium nieuwe projecten uitgevoerd door studenten van IA Gavrilov, waarbij hij actief betrokken is als wetenschappelijk adviseur en mentor. Gedurende zijn carrière heeft hij een onderwijsmethodologie ontwikkeld die gebaseerd is op toewijding en een individuele benadering van getalenteerde studenten, met bijzondere nadruk op het ontwikkelen van analytisch denken, technische vaardigheden en het vermogen om onconventionele problemen op te lossen.

Igor Aleksandrovich Gavrilov is de auteur van talrijke leerboeken, monografieën en leshandleidingen die veelvuldig worden gebruikt in cursussen over digitale televisie en video-informatieverwerking. Zijn werken zijn vertaald in het Oezbeks en Karakalpaks. Hij heeft meer dan 200 wetenschappelijke publicaties op zijn naam staan, waaronder artikelen en congresverslagen die zijn gepubliceerd in toonaangevende Europese wetenschappelijke databases.

Onder zijn leiding zijn virtuele en praktische laboratoriummodules over digitale televisie en videocompressie in het onderwijsproces geïntroduceerd.

Alle wetenschappelijke en pedagogische activiteiten van IA Gavrilov zijn nauw verbonden met de afdeling Televisie aan de Technische Universiteit van Tasjkent. Hij wordt niet alleen erkend als een hooggekwalificeerde specialist, wetenschappelijk begeleider en bekwame docent, maar ook als een mentor die wordt gerespecteerd vanwege zijn integriteit, professionaliteit en bereidheid om zowel studenten als collega's te ondersteunen.